21 t/m 28 maart

Deze derde week komt alweer bijna op zijn eind, wat gaat het toch allemaal snel! Vrijdag 21 maart een vakantiedag, wat een rust hier in Viljoenskroon. Het weekend inluiden met een lekker drankje was hier dan ook niet de perfecte plek voor. Daarom zijn we naar Club Monroes geweest, een club zo’n 45 minuten rijden hier vandaan. Wat een verschil tegenover het Nederlandse ‘stappen’ maar wat gaaf om dit mee te maken! Zaterdag 22 maart, een dag met veel zon. Goede reden voor een dagje aan het zwembad. Zondag 23 maart, een dag te vergelijken met de zaterdag. Een geslaagd 2e weekend!

Maandag 24 maart, het begin van onze 2e volle stageweek. Deze dag was nog ingrijpender dan de maandag hiervoor. Dit i.v.m. de vakantiedag op vrijdag 21 maart. Het wegen was schokkend.. het met een goed gevoel wegen van vorige week maandag was nu totaal het tegenovergestelde. Weinig kinderen die aangekomen waren of op het zelfde gewicht waren gebleven. Maar dan, tijd voor eten! Kwijlende mondjes en klamme handjes. Het eten vloog naar binnen. Heftig! Verder deze dag veel knuffels gekregen en uit mogen delen, wat een waardering. En wat een bewustwording van de harde feiten die hier spelen. Dinsdag 25 maart en woensdag 26 maart, 2 dagen te vergelijken met de dinsdag en woensdag van afgelopen week. Geen bijzonderheden. Donderdag 27 maart, een stagedag vol zon en vrolijkheid! Na deze stagedag 15.30 uur was het opnieuw tijd voor de bezoekjes aan de Township Rammulotsi. Het is lastig om een keuze te maken bij wie je die week op bezoek wil, en aangezien de vele indrukken hadden we ieder voor zich 1 kindje uitgekozen. Afgelopen week is er een nieuw babytje gekomen bij de Hospice, een half jaar oud maar iedere dag vol tranen. Ik wilde hier de reden van weten en koos daarom haar. Maar ik stond met mijn mond vol tanden toen we bij het huisje aankwamen.. Een stenen huis met redelijk wat voorzieningen. Stukken beter dan alle andere huizen die we tot nu toe bezocht hebben! Een geruststelling, de reden van al die tranen is vooral angst. Angst voor al het vreemde dat om haar heen gebeurt. De 2 andere huisjes waren met elkaar te vergelijken, beide gemaakt van golfplaten. In 1 van deze 2 huisjes was het donker, onhygiënisch en de golfplaten zaten vol met gaten. Aangezien het hier ook wel eens onverwachts met bakken uit de hemel wil vallen is het aangrijpend om te zien hoe zij hier leven.

Een van de Hospicekinderen is al verschillende dagen afwezig geweest waarvan zoals iedere afwezigheid niemand de reden weet. Tijd voor actie! Dit Hospicekindje heeft verschillende klachten: verstandelijk en lichamelijk beperkt, TB en is HIV/Aids positief. Voor de druk op haar hersenen word er aanstaande dinsdag 1 april een apparaatje in haar oor aangebracht. Samen met Chris onze begeleider, Lia de zuster van de Hospice, het hospicekindje en haar moeder mogen we aanstaande dinsdag mee naar het Ziekenhuis waar zij geholpen zal worden. Dit is 3 uur rijden hier vandaan. Spannend!

Vandaag vrijdag 28 maart, de laatste stagedag van deze 3e week. Met een goed weekend in het vooruitzicht!

Liefs

Afbeelding

 

 

 

Advertenties

14 t/m 21 maart

Er is alweer een week voorbij, een week vol heftige maar ook mooie momenten. Het weekend van 14,15 en 16 maart, het 1e weekend hier in Zuid-Afrika. Vrijdag 14 maart, onze laatste stagedag voor het weekend. Een heftige en emotionele dag, na deze stagedag gaven we aan Chris onze begeleider aan wanneer we naar de Township wilden en welke kinderen we hiervoor uit gekozen hadden. Onze voorkeur ging uit naar dinsdag 18 maart. Maar hij wilde ons graag al wat huisjes laten zien. Zonder enig idee stapten we in de auto en waren we onderweg naar de Township. Na 3 huisjes bezocht te hebben was het voldoende, tijd om naar huis te gaan. Met een brok in mijn keel en tranen in mijn ogen waren we onderweg naar onze verblijfplek. Ongelofelijk dat deze mensen stuk voor stuk niks hebben en met zoveel mensen in 1 klein huisje wonen. Ik kan niet omschrijven hoe het voelt wanneer je bij de Township een huisje bezoekt, de geur ruikt en ziet hoe het er hier aan toe gaat. Dit laat me bewust worden van het feit dat ik niets te klagen heb en meer dan tevreden mag zijn met wat ik heb!

Vrijdagavond 14 maart zijn we met verschillende mensen een drankje wezen drinken hier bij een bar in Viljoenskroon, proost op 2 mooie maanden hier in Zuid-Afrika! Een geslaagde avond. Zaterdag 15 maart, we mochten mee kijken bij het bedrijf van Lynette Nel ‘onze Afrikaanse mama’. Indrukwekkend hoe zo’n groot bedrijf hier staande word gehouden, een groot landbouw bedrijf met verschillende machines en ongelofelijk veel herrie. Maar oordopjes voor bescherming zijn niet nodig. In de avond mochten we mee naar de Golfclub, zo’n kleine 5 minuten hier vandaan. Hier hield Lynette Nel een speech en kregen we gezamenlijk te eten. Een gezellige avond! Zondag 16 mei zijn we samen met Lynette, haar man Gerald en kleindochter Mechane naar een winkelcentrum geweest zo’n 45 minuten rijden hier vanaf. Een geslaagd 1e weekend!

Maandag 17 maart t/m vrijdag 21 maart. De eerste volle stageweek, spannend! De maandag, hier hadden we al veel over gehoord. De dag na het weekend is anders dan andere doordeweekse dagen, dit heb ik ook zo ervaren. De overvolle busjes kwamen aan en i.p.v. knuffelen rennen ze stuk voor stuk naar binnen en gaan ze klaar zitten voor het eten. Binnen no-time was het eten op! Tijd om te gaan wegen, dit was verschillend. Sommige kinderen waren veel afgevallen, sommige op het zelfde gewicht gebleven maar ook kinderen die een kilo waren aangekomen. Na het wegen stonden zij met hun mondje open voor de Zuster die medicijnen aan het uitdelen was. Een indrukwekkende dag! Dinsdag 18 maart, de dag waarop de baby’s in bad mogen. Wat een feest!! Dit is 1 van de mooie momenten die ik hier tot nu toe heb ervaren. Na deze stagedag mochten we naar de Township, de huisjes bezoeken van de 2 kinderen die we ieder voor zich uit gekozen hadden. Na veel rijden en zoeken waren mijn 2 uitgekozen kindjes beide nergens te vinden.. waarvan 1 kindje al 2 dagen niet bij de hospice was geweest. Voor mij een reden om mezelf druk te maken! Maar hier is dat normaal. We kijken morgen wel verder. Ik had en kon hier niks tegenin brengen. Woensdag 19 maart, het al 2 dagen afwezige kindje was weer aanwezig. De stagedag zag er ongeveer het zelfde uit als vorige week. Deze dag gingen de jongens in bad. Na deze stagedag wilde ik opnieuw naar de Township, ik wilde weten waar mijn 2 uitgekozen kindjes verbleven. Eindelijk gevonden! Heftig.. Wanneer ik nu na een stagedag de kindjes uitzwaai wanneer zij in de bus terug naar de Township gaan heb ik hier een ander gevoel bij. Ik weet nu waar ze terecht komen. Donderdag 20 maart, een stagedag te vergelijken met de donderdag van afgelopen week.

Vandaag, vrijdag 21 maart. Een vakantiedag! Dus tijd om onszelf klaar te maken voor het 2e weekend hier in Zuid-Afrika.

Liefs

Mijn 1e dagen

Tijd om jullie even op de hoogte te brengen van mijn avonturen hier. Afgelopen maandag op dinsdagnacht zijn we na een veilige en goede vlucht om 02.30 uur aan gekomen bij de bed and breakfast waar we de komende 2 maanden zullen verblijven. Vol liefde werden we ontvangen door Lynette Nel  ‘onze Afrikaanse moeder’. Dinsdag hebben we de tijd genomen om te wennen aan de cultuur, het klimaat en de taal.

Woensdag 12-03-2014 de 1e stagedag. Spannend! Maar wat kan ik hier met een goede eerste indruk op terug kijken. Wat een warm ontvangst, wat een waardering en wat een vrolijkheid. 9 uur, de twee taxibusjes kwamen aan. In ieder busje zo’n 40 kinderen met de leeftijd van 0-7 jaar, heftig. Dit busje is eigenlijk gemaakt voor max. 12 personen. De deur van het busje ging open en alle kinderen wilde een knuffel, de blanke huid voelen, kusjes geven. Ongelofelijk dat deze kinderen stuk voor stuk je op deze leeftijd al zo vasthouden, bij het optillen slaan ze beide armen om je heen en laten ze voelen hoe blij ze zijn met onze komst. Maar natuurlijk snel naar binnen, tijd voor eten! Binnen 5 minuten waren alle buikjes gevuld.

Badtijd! Woensdag, de dag waarop de jongens in bad mogen. Een groot feest! Maar tegelijkertijd ook heftig om deze kinderen zonder kleding te zien. Na de badtijd was het tijd voor spelletjes, knuffelen, aandacht geven en liefde tonen. Van 12.00 uur tot 14.00 uur houden alle kinderen gezamenlijk een middagdutje. Om 14.00 uur worden alle kinderen gewekt, verschoond en krijgen zij nog een halve boterham voordat zij terug naar de Township gaan. Veel indrukken op deze 1e dag. Donderdag verliep vrijwel het zelfde als de woensdag alleen werden i.p.v. de jongens gewassen de tanden van alle kinderen gepoetst. Dit gebeurt 1x in de week..

Morgen vrijdag 14-03-2014 worden we om 8.00 uur opgehaald door Chris, onze begeleider. Hij zal ons naar de Township Rammulotsi brengen, hier stappen we over in de taxibusjes en gaan we de kinderen bij hun woonplek ophalen.

Verder hebben we in onze vrije tijd al veel contacten gelegd, Viljoenskroon is enorm vriendelijk! Dit zijn tot nu toe de grote lijnen van mijn avonturen hier in het prachtige Zuid-Afrika. Ik heb besloten om jullie iedere week op de hoogte te houden van wat ik hier allemaal meemaak.

Liefs x

Hospice