21 t/m 28 maart

Deze derde week komt alweer bijna op zijn eind, wat gaat het toch allemaal snel! Vrijdag 21 maart een vakantiedag, wat een rust hier in Viljoenskroon. Het weekend inluiden met een lekker drankje was hier dan ook niet de perfecte plek voor. Daarom zijn we naar Club Monroes geweest, een club zo’n 45 minuten rijden hier vandaan. Wat een verschil tegenover het Nederlandse ‘stappen’ maar wat gaaf om dit mee te maken! Zaterdag 22 maart, een dag met veel zon. Goede reden voor een dagje aan het zwembad. Zondag 23 maart, een dag te vergelijken met de zaterdag. Een geslaagd 2e weekend!

Maandag 24 maart, het begin van onze 2e volle stageweek. Deze dag was nog ingrijpender dan de maandag hiervoor. Dit i.v.m. de vakantiedag op vrijdag 21 maart. Het wegen was schokkend.. het met een goed gevoel wegen van vorige week maandag was nu totaal het tegenovergestelde. Weinig kinderen die aangekomen waren of op het zelfde gewicht waren gebleven. Maar dan, tijd voor eten! Kwijlende mondjes en klamme handjes. Het eten vloog naar binnen. Heftig! Verder deze dag veel knuffels gekregen en uit mogen delen, wat een waardering. En wat een bewustwording van de harde feiten die hier spelen. Dinsdag 25 maart en woensdag 26 maart, 2 dagen te vergelijken met de dinsdag en woensdag van afgelopen week. Geen bijzonderheden. Donderdag 27 maart, een stagedag vol zon en vrolijkheid! Na deze stagedag 15.30 uur was het opnieuw tijd voor de bezoekjes aan de Township Rammulotsi. Het is lastig om een keuze te maken bij wie je die week op bezoek wil, en aangezien de vele indrukken hadden we ieder voor zich 1 kindje uitgekozen. Afgelopen week is er een nieuw babytje gekomen bij de Hospice, een half jaar oud maar iedere dag vol tranen. Ik wilde hier de reden van weten en koos daarom haar. Maar ik stond met mijn mond vol tanden toen we bij het huisje aankwamen.. Een stenen huis met redelijk wat voorzieningen. Stukken beter dan alle andere huizen die we tot nu toe bezocht hebben! Een geruststelling, de reden van al die tranen is vooral angst. Angst voor al het vreemde dat om haar heen gebeurt. De 2 andere huisjes waren met elkaar te vergelijken, beide gemaakt van golfplaten. In 1 van deze 2 huisjes was het donker, onhygiënisch en de golfplaten zaten vol met gaten. Aangezien het hier ook wel eens onverwachts met bakken uit de hemel wil vallen is het aangrijpend om te zien hoe zij hier leven.

Een van de Hospicekinderen is al verschillende dagen afwezig geweest waarvan zoals iedere afwezigheid niemand de reden weet. Tijd voor actie! Dit Hospicekindje heeft verschillende klachten: verstandelijk en lichamelijk beperkt, TB en is HIV/Aids positief. Voor de druk op haar hersenen word er aanstaande dinsdag 1 april een apparaatje in haar oor aangebracht. Samen met Chris onze begeleider, Lia de zuster van de Hospice, het hospicekindje en haar moeder mogen we aanstaande dinsdag mee naar het Ziekenhuis waar zij geholpen zal worden. Dit is 3 uur rijden hier vandaan. Spannend!

Vandaag vrijdag 28 maart, de laatste stagedag van deze 3e week. Met een goed weekend in het vooruitzicht!

Liefs

Afbeelding

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s