3 t/m 11 april

Hallo allemaal, hier ben ik weer vanuit het verre Zuid-Afrika. Er is alweer een week voorbij, een week met weer vele mooie momenten.

Vrijdag 4 april, een zonnige stagedag die anders werd afgesloten dan normale stagedagen. Zonder enig idee stonden we zoals iedere dag om 15.00 uur te wachten op de busjes, die iedere dag op een ander tijdstip de kinderen komen ophalen. Hier in Zuid-Afrika kennen ze geen tijd, ze leven hier volgens de biologische klok. Maar toen de poort open ging en het gehele kerkkoor gekleed in rood met wit gekleurde uniformen kwam aanzetten keken we elkaar verbaasd aan. Het kerkkoor had kleding en eten gekocht voor de kinderen van de hospice met het enige sponsorgeld dat zij binnen hadden gehaald via de kerk. Wanneer het koor begon met zingen stonden we met kippenvel en onze mond open te kijken en luisteren naar dit prachtige moment. Wat een ontzettend mooi gebaar om via deze weg dit voor deze kinderen te kunnen betekenen. Na de enige liedjes werd er gebeden, dit werd in hun taal gedaan. Aangezien Zuid-Afrika over 11 talen bezit konden wij dit niet verstaan. Na het bidden werd er persoonlijk voor ons gesproken, God zal over ons waken en zij bedankte ons voor het goede wat we hier deden. Een emotioneel moment, ik werd opnieuw met mijn neus op de feiten gedrukt. De harde werkelijkheid werd weer even duidelijk voelbaar. Deze bijzondere dag afgesloten met een avondje in club Monroes, een geslaagde vrijdagavond!

Verder afgelopen weekend veel tijd doorgebracht met Lynette en haar man Gerald, een rustig geslaagd weekend!

Maandag 7 april, een stagedag zonder bijzonderheden. Aangezien Chris van dinsdag tot vrijdag met ‘vakantie’ zou zijn stelde hij voor om deze maandag na stage de Township te bezoeken. Zoals afgesproken zou Chris de huisjes uitzoeken, vele plekken gezien van de Township. Zoals de begraafplaats, in zoverre je het een begraafplaats kunt noemen. Het ziet er zo minder liefdevol uit dan in Nederland maar toen ik dit tegen Chris zei en hij over een begrafenis begon kreeg ik als antwoord: Je verwerkt dit voor jezelf, mannen huilen ook niet. Emoties tonen is totaal niet mannelijk. Natuurlijk gingen we hier verder op in aangezien wij hier al enkele keren de tranen over onze wangen hadden lopen. Maar vrouwen die huilen? Ja, dat is toch normaal! Dinsdag 8 april, een stagedag te vergelijken met stagedagen zoals afgelopen weken. Woensdag 9 april, deze week zijn ze bij de hospice druk bezig met het renoveren van de kamers voor beide groepen. Druk druk want dit betekend dat alle kinderen in 1 ruimte moeten. Gelukkig konden we met de kleinste groep in de vergaderzaal zolang als nodig was. Dit is een stuk kleiner dan de normale ruimte, even passen en meten dus! Goed om te zien hoe hier renoveren gebeurt, totaal anders dan in Nederland. Een grote stofwolk door al dat boren maar ach, dan happen we zo af en toe maar even lucht buiten. Donderdag 10 april, een stagedag met veel zon. Heerlijk buiten kunnen spelen! Wat een feest.

Vandaag vrijdag 11 april, de laatste stagedag van deze week zit er al weer op. Maar met een goed weekend in het vooruitzicht ga ik van deze laatste weken hier nog even volop genieten!

Liefs

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s